DB 36: Tekenen (van stress)

 
 
 
De herexamens zijn begonnen, dus de komende weken zijn lekker hels.
Het studeren op zich valt nog wel te doen, maar ik ga naar gewoonte in het weekend naar huis en nu kan dat niet, aangezien ik soms op zaterdag examen heb.
 
Ik mis thuis wel een beetje, maar niet zo heel erg.
Ik mis vooral mijn zus.
We zijn nooit langer dan een week gescheiden geweest en nu zie ik haar drie weken niet.
Week één heb ik overleefd, maar het begint echt te knagen nu.
Ik mis mijn ouders ook wel, maar mijn zus is mijn beste vriendin, met haar deel ik alles, en ik ga liever nergens heen zonder haar. Het voelt alsof er een stukje ontbreekt, alsof ik telkens wanneer ik om de deur kijk iemand zou willen zien die er natuurlijk niet kan zijn.
Op dagen als deze ben ik blij met internet, met korte berichtjes in mijn studeerpauzes die me opbeuren. Het is niet hetzelfde, maar het is beter dan niets.
Maar iemand missen is een teken dat je van iemand houdt, en dat vind ik wel een mooie gedachte. Ik ben heel blij dat ik niet enig kind ben.
 
Wat stress betreft valt het nog wel mee... maak ik mezelf wijs.
Ik ben alleen wel bang dat ik psoriasis aan het krijgen ben op mijn hoofdhuid.
Daar zit nu een rode vlek en mijn huid voelt ruwer aan daar.
Psoriasis is een huidaandoening, iets wat samen kan hangen met reuma en waar je ook meer last van krijgt als je stress hebt. Bij mij is het gelukkig niet in grote mate aanwezig.
Net als reuma is het totaal niet besmettelijk. Ik heb slechts één keer eerder zulke vlekjes gehad, maar die gingen uiteindelijk vanzelf weer weg na een paar weken.
Om die rode vlek maak ik me dus niet echt zorgen, ik vraag me wel af hoe ik kan zorgen dat de oorzaak ervoor afneemt.
 
Factoren die bepalend zijn voor stress zijn bij mij slaaptekort, examens (vroeger nooit, nu wel), heimwee (waar ik ook niet veel last van heb onder normale omstandigheden), gebrek aan ontspanningsmogelijkheden en te veel piekeren.
Momenteel heb ik een beetje last van alle net opgenoemde elementen.
En wanneer ik die stress probeer te onderdrukken en het mentaal probeer uit te schakelen, gebeurt dit dus. Dan laat mijn lichaam me wel weten hoe het zit.
 
Waar ik nu dus extra op ga letten is dat ik op tijd ga slapen, misschien af en toe een middagdutje doe, genoeg water drink om de vochtbalans in mijn huid op pijl te houden en in mijn pauzes niet steeds achter mijn laptop ga zitten, maar tekeningen afwerk.
Dat helpt heel goed om me te bewapenen tegen alle soorten van 'het zijn examens, ik draai door'-situaties.
 
 
Dus aan iedereen die op vakantie, tijdens de herexamens, of thuis heel even een moment heeft waarop je uit elkaar dreigt te spatten van de spanning: doe even iets waarbij je niet hoeft na te denken. Iets moeten doen terwijl je onder stress staat zorgt er toch alleen maar voor dat je prestaties eronder lijden.
 
Dus kalm aan, zet een potje thee, koekje erbij, even iets creatiefs doen (maakt niet uit of het eindresultaat gruwelijk lelijk is), zolang het je uiteindelijk maar helpt ontspannen.
Ik zeg uitdrukkelijk 'creatief doen'.
Doe geen dingen waar je op lange termijn afkickverschijnselen van krijgt, of een kater. Hou het gewoon leuk en rustig voor jezelf.
Hoe je de vakantie dan ook besluit door te brengen: ik wens je veel relaxmomenten toe!
 
 
Liefs,
Aïda