Vers van de pen 4: shake that ass!

 
Je hoeft geen reuma te hebben om je zorgen te maken over de toekomst. 
Relaties alleen al zorgen ervoor dat de paniek kan toeslaan.
De angst om geen lief te vinden en de ware niet te ontmoeten is heel frequent aanwezig bij zowel mensen met als zonder reuma.
 
 
Zelf voel ik me heel vaak afgrijselijk.
Cortisonekilootjes, bollebozewangen, wallen onder mijn ogen,... Heel vaak voel ik me onaantrekkelijk en voelt het vreselijk in dit lichaam te leven.
 
Mijn lichaam.
Dit is moeilijk als reumapatiënt.
Een vrouwenlichaam is een heilige tempel en toch voel ik de drang tot het overgaan op een beeldenstorm.
Omdat mijn lijf zo stroef, stram en pijnlijk is dat ik mijn goede eigenschappen vaak over het hoofd zie. Men zegt dat ik mooie ogen heb en toch zie ik ze niet in de spiegel. 
 
Als een jongen me stiekem bekijkt, voel ik me onzeker.
Omdat het eng voelt dat jongens van mijn blote benen of blauwe ogen genieten.
Ik denk dan altijd: wat als ze wisten dat ik mijn leven grotendeels in bed doorbreng? Zouden ze me dan nog altijd leuk vinden. 
 
Relaties zijn moeilijk, voor iedereen, maar zeker voor ons. De reuma maakt ons onzeker. 
Maar hè, we zijn niet minder mooi of minder goed.
We zijn niet minderwaardig! We zijn even aantrekkelijk als gezonde mensen.
 
Shake that ass! 
(maar pas op voor luxaties)
 
Liefs,
Julie