Broertjes & zusjes

Het is nooit leuk als iemand van je gezin ziek wordt. Je maakt wel eens ruzie met je broer of zus, maar je wenst hem of haar toch niet toe dat ze veel pijn hebben. Reuma blijft voor altijd, en dat vraagt aanpassingen. 

Als er in het gezin iemand ziek wordt, moet iedereen zich een beetje aanpassen. Dat is ook zo als iemand reuma krijgt. Reuma is chronisch, wat wil zeggen dat het lang kan duren eer iemand genezen is of dat het zelfs nooit meer weggaat, dat je er altijd een beetje rekening moet mee houden.

 

Alleen?
Broertjes en zusjes van iemand met reuma kunnen het ook best moeilijk hebben. Mama en papa moeten vaak naar de dokter met de reumabroer of -zus en dat is nooit fijn. En al helemaal niet wanneer hij of zij in het ziekenhuis moet blijven. Je kan het gevoel krijgen dat je er een beetje alleen voor staat, omdat alle aandacht naar je zieke broertje of zusje gaat. Die gevoelens zijn normaal, en je mag dat ook zo zeggen tegen je ouders. De wereld staat voor jou niet stil, en jij hebt ook je vragen en probleempjes. Zoek een rustig momentje om eventjes alleen met je mama of papa te praten over dingen die voor jou belangrijk zijn. 's Avonds, als ze jou komen onderstoppen, misschien? En je zal zien, mama en papa zien je nog altijd even graag, alleen heeft je broer of zus nu even meer aandacht en zorgen nodig.

 

Samen spelen?
Reuma gaat heel vaak gepaard met pijn. Daarom kan je reumabroer of -zus niet altijd mee spelen, of lange wandelingen doen. Zoek naar spelletjes waar het wat rustiger aan toe gaat. Rolstoel nodig? Misschien zijn er wel leuke rolstoelvriendelijke wandelingen in de buurt! Ga jij duwen, dan? Of ga samen gezellig zwemmen, dat is vaak een prima remedie tegen reuma. Een subtropisch zwembad is helemaal de max, omdat het water meestal warmer is. Er zijn zeker en vast nog heel veel dingen die je samen kan doen!

 

Lore gaat naar het speelplein. De kinderen zijn blij haar terug te zien.

'Waar ben je zo lang geweest?', vraagt Thijs.

'In het ziekenhuis', zegt Lore.

'Waarom? Was je zo ziek dan?'

Uit 'Oorlog in mijn lichaam,

een verhaal over kinderreuma',

An Vandeloo