Prinsessen

 

“Wij vinden dat jij ook een vlotte pen hebt en we zijn nog op zoek naar ouders die mee willen werken aan onze blog .... Hoor je ons afkomen? Zou je dat eventueel zien zitten? “

 

Ik heb geen seconde getwijfeld en onmiddellijk na het lezen van deze mail ja gezegd.
Is dit een unieke kans om hopelijk ons verhaal te delen met gelijkgestemden? Ik denk het wel… 

 

Even voorstellen.. Kaat, aangenaam.. alleenstaande mama van 2 ongelooflijke prachtige en intelligente dochters, mijn pride and joy.
Leeftijd vraag je niet aan een dame, maar wat ons zo uniek maakt is… ons haar. 3 roodharige madammen in 1 huis, die worden zeldzaam. Volgens menige bron zelfs met uitsterven bedreigd!

Samen met dat rode haar hebben we ook al een paar uitdagingen mogen aangaan.

Want, ondertussen zijn ze een gewoonte geworden, onze 3 maandelijkse uitstapjes naar het kinderziekenhuis prinses Elisabeth te Gent. En laat ons zeggen dat naast de verplichte check up het even spannend is of we er goed daar geraken en terug thuis zonder eindeloze file en eeuwig durende omleidingen. Maar we kennen onze weg al zo goed, wij dames zijn voorbereid op alles en de laatste keer viel het héél goed mee…

Maar hoe was de checkup...

Onze reis begon in de krokusvakantie van het jaar 2007. Mijn kleine prinses was koortsig en had in mijn ogen een ‘raar’ warm knietje. Mijn ergste nachtmerrie werd werkelijkheid, prinses Lilly heeft juveniele chronische artritis.

Zo zijn we onze tocht gestart in Aalst bij mijn eigen reumatoloog (ow ja, ik heb ook het privilege lijfelijk te mogen ondervinden wat reuma met je doet) maar uiteindelijk toch in Gent terecht gekomen, kindjes hebben nu eenmaal speciale zorgen nodig.
Siroopjes, pillen en prikken, alles is al de revue gepasseerd. Maar, ons laatste bezoekje was een fijn bezoekje.
Prinses Lilly is gegroeid wat goed is, maar is niet bijgekomen in gewicht... in tegendeel, kilootje minder en das niet echt ok (mijn sprietje J ). Dat wordt dus pasta fretten :D
Ongelooflijk hoe haar flexibiliteit de laatste maanden verbeterd is! Volharding en goeie zorgen met speciale dank aan super kiné Bart en de roze brace
(ben er zeker van dat mocht het een groene zijn da niet zo goed zou werken bij haar :p )

Weet je, het beste aan deze ziekenhuisbezoekjes zijn niet de resultaten of cadeautjes of het goeie nieuws omdat prinses haar celletjes eindelijk stabiel willen worden. Het is het genot een dagje te kunnen doorbrengen met je jongste dochter.
Zingen in de auto, parkeren in de toren en te lui zijn om de trap te nemen, snoepje uit te automaat, spelen in de wachtzaal.

Hoewel ik deze leuke dingen met veel plezier inruil voor een gezond prinsesje.. ze zijn dierbaar voor mij.

 

Kaat